Ο Μαρκ ξανάβαλε μπροστά τη μηχανή πριν το σκάφος πλησιάσει περαιτέρω. Επισκεπτόταν τη λίμνη Μιντ από την παιδική του ηλικία και ήξερε ότι τα νερά της έκρυβαν πολλά πράγματα. Η συρρικνούμενη ακτογραμμή είχε αποκαλύψει σκάφη, εργαλεία, αποβάθρες και αντικείμενα που είχαν εγκαταλειφθεί πριν από δεκαετίες. Ορισμένες ανακαλύψεις είχαν φέρει ερευνητές. Άλλες είχαν οδηγήσει σε εξηγήσεις που κανείς δεν περίμενε.
«Πρέπει να καλέσουμε κάποιον», είπε η Τζένα. Ο Μαρκ κοίταξε ξανά τη σκοτεινή σιλουέτα. Από αυτή την απόσταση, θα μπορούσε να ήταν ένα τυλιγμένο χαλί ή ένα μάτσο κατεστραμμένου εξοπλισμού κατασκήνωσης. Ωστόσο, το μήκος και η θέση της τον ενοχλούσαν. Δεν φαινόταν να κυματίζει, και κάτι σε αυτήν ήταν ανησυχητικό. «Ας το ελέγξουμε άλλη μια φορά», είπε. «Από πιο μακριά.»
Η Τζένα δεν της άρεσε η ιδέα, αλλά συμφώνησε. Ο Μαρκ οδήγησε τη βάρκα σε βαθύτερα νερά και έκανε μια ευρεία στροφή. Κανείς από τους δύο δεν μίλησε καθώς πλησίαζαν ξανά τον όρμο. Το αντικείμενο παρέμενε ορατό μέσα από την ηλιόλουστη επιφάνεια, αρκετά παράξενο ώστε να τραβήξει την προσοχή τους. Η Τζένα πήρε το κινητό της, αν και δεν υπήρχε σήμα κοντά στα βράχια. «Αν είναι αυτό που νομίζουμε ότι είναι, δεν μπορούμε να φύγουμε», είπε. Ο Μαρκ κούνησε το κεφάλι. Μπροστά τους, μια σκοτεινή γραμμή εκτεινόταν από το σχήμα προς μια λάσπη και εξαφανιζόταν κάτω από αυτήν.