Κάτοικοι με σκάφη εντόπισαν κάτι ανησυχητικό σε μια λίμνη — κάλεσαν την αστυνομία μόλις είδαν τι ήταν…

Ο Μαρκ κατέβασε τον κινητήρα για ψάρεμα με συρτή, ώστε να μπορέσουν να πλησιάσουν χωρίς να ανακατεύουν το νερό. Παρακολουθούσε τον ανιχνευτή ψαριών, ενώ η Τζένα μελετούσε προσεκτικά τα ρηχά. Η οθόνη χαρτογραφούσε τον πυθμένα με διακεκομμένες γραμμές. Τότε εμφανίστηκε ένα σχήμα, μήκους σχεδόν έξι ποδιών, που βρισκόταν κατά μήκος της πλαγιάς. Το ένα άκρο του προεξείχε αρκετές ίντσες πάνω από τον πυθμένα της λίμνης.

«Αυτό δεν είναι κλαδί», είπε ο Μαρκ. Η Τζένα έσκυψε προς τη βιτρίνα. Το αντικείμενο είχε ένα περίγραμμα, αλλά η λάσπη έκρυβε ό,τι βρισκόταν από κάτω. Ο Μαρκ μετακινήθηκε πλαγίως. Μέσα από το νερό, είδαν πτυχώσεις στο κάλυμμα. Κοντά στη μέση φαινόταν μια λωρίδα από πιο ανοιχτόχρωμο υλικό. Έμοιαζε με ρούχα που είχαν ξεθωριάσει μετά από χρόνια κάτω από το νερό.

Η γραμμή που σύρθηκε πίσω εμφανίστηκε ξανά. Ο Μαρκ αρχικά υπέθεσε ότι ήταν πετονιά, αλλά φαινόταν πολύ πιο χοντρή. Εξαφανίστηκε κάτω από ένα επίπεδο κομμάτι συντρίμμι, μισοθαμμένο στη λάσπη. Η Τζένα ψιθύρισε: «Όχι, όχι τόσο κοντά». Ο Μαρκ έστριψε αμέσως το σκάφος προς την αντίθετη κατεύθυνση. Καθώς το σκάφος άλλαζε πορεία, το φως του ήλιου έπεσε για λίγο πάνω στο αντικείμενο από άλλη γωνία. Μια λεία, ανοιχτόχρωμη περιοχή έγινε ορατή κάτω από το σκοτεινό κάλυμμα. Η Τζένα κάθισε απότομα δίπλα στην κονσόλα. «Τηλεφώνησε τώρα», είπε. Αυτή τη φορά, ο Μαρκ δεν διαφώνησε. Έσπρωξε το γκάζι προς τα εμπρός και κατευθύνθηκε προς τα ανοιχτά, αναζητώντας ένα αξιόπιστο τηλεφωνικό σήμα.