Νόμιζε ότι κινηματογραφούσε ένα έγκλημα που βρισκόταν σε εξέλιξη… Όμως αυτό που συνέβη στη συνέχεια ήταν το τελευταίο πράγμα που περίμενε

Ένα ρίγος διαπέρασε τη σπονδυλική στήλη του Τζέισον. Ο άνδρας κινούνταν με μια ανησυχητική, σκόπιμη ησυχία — αργά, ακριβή βήματα που δεν έκαναν σχεδόν κανένα θόρυβο, παρά τις βαριές μπότες του. Η έκφρασή του παρέμενε εντελώς αδιαβάσιμη, σαν να ήταν σκαλισμένη σε πέτρα. Έκανε τρία μελετημένα βήματα μέσα στο δωμάτιο και σταμάτησε απότομα, τοποθετώντας το ευρύσωμο κορμί του ακριβώς ανάμεσα στα παιδιά και τη μόνη έξοδο.

Τα αγόρια δεν είχαν καταλάβει τίποτα. Άρχισαν να κινούνται από τραπέζι σε τραπέζι, κρατώντας μικρά πλαστικά σακουλάκια με σπιτικά μπισκότα από το ψυγειάκι τους, προσπαθώντας απεγνωσμένα να τα πουλήσουν στους λίγους διάσπαρτους πελάτες. Οι φωνές τους χάνονταν μέσα στον βροντό έξω. Ο άντρας δεν παρήγγειλε φαγητό. Στεκόταν κοντά στην είσοδο, με τα σκούρα μάτια του να παρακολουθούν κάθε μετακίνηση των αγοριών.

Το μυαλό του Τζέισον πλημμύρισε από τρομερές πιθανότητες. Μήπως επρόκειτο για περίπτωση εμπορίας ανθρώπων; Μήπως ήταν μια απόδραση που πήρε άσχημη τροπή; Ο άντρας φαινόταν να έχει στρατιωτική εκπαίδευση, αλλά η απόλυτα συγκεντρωμένη σιωπή του φαινόταν απειλητική στα ανήσυχα μάτια του Τζέισον.