Η Κλερ έφτασε στο κατάστημα μεταχειρισμένων ειδών λιγότερο από μία ώρα αργότερα. Το μαγαζί είχε ράφια με μπουφάν, ράφια με πιάτα που δεν ταίριαζαν μεταξύ τους και χαρτοκιβώτια που περίμεναν να ταξινομηθούν. Η Σούζαν την συνάντησε κοντά στο ταμείο. «Σ’ ευχαριστώ που ήρθες», της είπε. Η Κλερ κοίταξε γύρω της. «Πού είναι το φόρεμα;» Η Σούζαν έριξε μια ματιά προς το πίσω δωμάτιο. «Το αποσύραμε από τον χώρο πώλησης.» Η Κλερ σταμάτησε να περπατά. «Γιατί; Είχε υποστεί κάποια ζημιά;» Η Σούζαν κούνησε το κεφάλι. «Ακριβώς το αντίθετο.»
Μπήκαν σε ένα μικρό γραφείο πίσω από τον πάγκο των δωρεών. Η Κλερ περίμενε ότι η Σούζαν θα έβγαζε την γνωστή τσάντα ρούχων, αλλά το δωμάτιο ήταν άδειο, εκτός από ένα γραφείο και έναν υπολογιστή. «Μία από τις εθελόντριές μας ετοίμαζε το φόρεμα για την έκθεση», εξήγησε η Σούζαν. «Παρατήρησε ότι οι ραφές γύρω από το ντεκολτέ φαίνονταν ασυνήθιστες.» Η Κλερ σήκωσε τους ώμους. «Πάντα είχε πολλές διακοσμήσεις. Εννοώ, το στυλ του είναι από πριν είκοσι χρόνια.» «Αυτό σκεφτήκαμε κι εμείς», είπε η Σούζαν. «Τότε μπήκε μια πελάτισσα. Πέρασε σχεδόν μισή ώρα εξετάζοντάς το λεπτομερώς.»
Η Κλερ ένιωσε έναν ανεξήγητο, παράξενο κόμπο να σχηματίζεται στο στομάχι της. «Το αγόρασε;» Η Σούζαν κούνησε το κεφάλι. «Όχι. Μας ζήτησε να μην το πουλήσουμε.» Η Κλερ την κοίταξε επίμονα. «Μια πελάτισσα σας είπε να το κρατήσετε;» Η Σούζαν κούνησε το κεφάλι. «Είπε ότι ίσως έχουμε κάτι σημαντικό.» Η Κλερ έβγαλε ένα νευρικό γέλιο. «Σημαντικό πώς;» Η Σούζαν γύρισε προς τον υπολογιστή. «Αυτό προσπαθούμε να καταλάβουμε.»