Η Κλερ κοίταξε από τη Λία στον Βίκτορ. «Μπορεί κάποιος να μου πει, παρακαλώ;» Ο Βίκτορ πήρε μια ανάσα. «Το φόρεμά σου είναι ένα αυθεντικό φόρεμα από μια πολύ περιορισμένη συλλογή σχεδιαστή. Φτιάχτηκαν πολύ λίγα.» Η Κλερ κοίταξε το ύφασμα. «Εντάξει. Αλλά πόσο σπάνιο είναι ακριβώς;» Η Λία άγγιξε απαλά μία από τις πράσινες πέτρες κοντά στο ντεκολτέ. «Αυτά δεν είναι διακοσμητικοί κρύσταλλοι. Είναι αυθεντικά σμαράγδια.» Η Κλερ γέλασε μηχανικά. Τότε συνειδητοποίησε ότι κανένας από τους δύο δεν αστειευόταν. «Αληθινά σμαράγδια;»
Η Λία κούνησε το κεφάλι. Οι πέτρες είχαν κοπεί ξεχωριστά και τοποθετηθεί στο φόρεμα με το χέρι. Ο Βίκτορ εξήγησε ότι ο σχεδιαστής είχε δημιουργήσει το κομμάτι ως μέρος μιας μικρής συλλογής πολυτελών νυφικών που εξαφανίστηκε γρήγορα από την αγορά. Τα δείγματα που έχουν διασωθεί είναι εξαιρετικά σπάνια, ειδικά αυτά που παρέμειναν σχεδόν εξ ολοκλήρου στην αρχική τους μορφή. Το φόρεμα της Κλερ είχε υποστεί μερικές μικρές αλλαγές, αλλά οι σημαντικές λεπτομέρειες ήταν άθικτες. «Πόσο αξίζει λοιπόν;» ρώτησε η Κλερ. Ο Βίκτορ δίστασε πριν απαντήσει. «Με βάση την κατάσταση, την προέλευση και τους πολύτιμους λίθους, περίπου ενενήντα χιλιάδες δολάρια.»
Η Κλερ απλώς τον κοίταξε. «Ενενήντα χιλιάδες;» Ο Βίκτορ κούνησε το κεφάλι. Η Κλερ κάθισε σιγά-σιγά. Σκέφτηκε ότι είχε περάσει τη θήκη με τα ρούχα μέσα από τις πόρτες του καταστήματος μεταχειρισμένων χωρίς δεύτερη σκέψη. «Σου έδωσα ένα φόρεμα αξίας ενενήντα χιλιάδων δολαρίων;» Η Σούζαν χαμογέλασε νευρικά. «Προφανώς.» Η Κλερ κάλυψε το στόμα της. Τότε της ήρθε μια άλλη σκέψη. «Θα το πουλούσες για εβδομήντα πέντε δολάρια.» Η Σούζαν αναστέναξε. «Προφανώς, εκείνη θα ήταν μια πολύ καλή μέρα για κάποιον.»