Ένα drone του Πολεμικού Ναυτικού εντόπισε κάτι σε βάθος 8.200 ποδιών — και στη συνέχεια η κάμερα πλησίασε

Ο Μέισον σταμάτησε. Η δοκός που είχε πέσει δεν είχε χτυπήσει το τηλεκατευθυνόμενο όχημα, αλλά εμπόδιζε την ασφαλέστερη διαδρομή διαφυγής. Το χειρότερο ήταν ότι το καλώδιο περνούσε κοντά από τα θρυμματισμένα ξύλα πάνω από τα κεφάλια τους. Η Ελένη διατήρησε την φωνή της ήρεμη. «Μπορείς να κάνεις όπισθεν;» «Όχι χωρίς να σύρω το καλώδιο πάνω από εκείνη την άκρη», είπε ο Μέισον. Σήκωσε έναν χειριστή. «Πρέπει να ανοίξω χώρο.» Ο Ριντ στεκόταν πίσω τους, σιωπηλός.

Ο Μέισον μετακινούσε τα θραύσματα ένα-ένα. Η κατάρρευση είχε ανοίξει μια βαθύτερη κοιλότητα στο αμπάρι. Αρκετά βάζα με χειρόγραφα εμφανίστηκαν πίσω από το σπασμένο κατάστρωμα. Ένα κύλησε, χτύπησε σε μια δοκό και έσπασε κοντά στη βάση της. Ένα σκοτεινό δέμα γλίστρησε και φάνηκε εν μέρει. Η κάμερα εστίασε. Ελληνικά γράμματα κάλυπταν τον εκτεθειμένο πάπυρο. Η Ελένη έσκυψε προς την οθόνη. Διάβασε πρώτα το όνομα του συγγραφέα. Μετά τον τίτλο.

«Αυτό είναι ένα έργο που ο κόσμος θεωρούσε χαμένο μέχρι τώρα», ψιθύρισε. Ο Ριντ την κοίταξε. «Είσαι σίγουρη;» «Οι μεταγενέστεροι ιστορικοί το αναφέρουν, αλλά δεν σώζεται κανένα πλήρες αντίγραφο.» Ο Μέισον απομάκρυνε το τελευταίο κομμάτι ξύλου. Πριν προλάβει η Ελένη να πει κάτι άλλο, η οθόνη του σόναρ ανέβηκε απότομα. Η πρύμνη κινήθηκε ξανά, πιο μακριά αυτή τη φορά. Η φωνή του Ριντ σκληρύνθηκε. «Πρέπει να φύγουμε.» Η Ελένη κοίταξε για άλλη μια φορά τον εκτεθειμένο πάπυρο. Δεν διαφώνησε.