Ένα drone του Πολεμικού Ναυτικού εντόπισε κάτι σε βάθος 8.200 ποδιών — και στη συνέχεια η κάμερα πλησίασε

Από μακριά, η Ελένη παρακολουθούσε το ναυάγιο να διαλύεται. Η πρύμνη κινήθηκε πρώτη, σχεδόν απαλά. Στη συνέχεια, τα ξύλα έσπασαν και το φορτίο χύθηκε προς τα κάτω. Αρκετά βάζα εξαφανίστηκαν πέρα από τον γκρεμό. Άλλα σφηνώθηκαν στα εκτεθειμένα νευρώματα του σκάφους πιο κάτω. Το χάλκινο σεντούκι εξαφανίστηκε εντελώς. Η Ελένη έψαξε για τον σπασμένο πάπυρο που είχαν δει, αλλά τα ιζήματα είχαν καταπιεί εκείνο το τμήμα του ναυαγίου. Δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσαν να κάνουν χωρίς να διακινδυνεύσουν το τηλεκατευθυνόμενο όχημα.

Η πλώρη παρέμεινε θαμμένη στο αρχικό ράφι. Η Ελένη μπορούσε ακόμα να διακρίνει σειρές από δοχεία εκεί, μόλις τα νερά υποχώρησαν. Δεν είχαν χαθεί τα πάντα. Ο Μέισον ξεκίνησε την ανάβαση με το δεύτερο φορτίο. Είχαν ανακτήσει συνολικά πέντε σφραγισμένα βάζα με χειρόγραφα και τρεις χάλκινους κυλίνδρους. Φαίνονταν ασήμαντα μπροστά σε ό,τι είχε απομείνει κάτω, όμως οποιοδήποτε από αυτά τα αντικείμενα μπορούσε να περιέχει ένα κείμενο που κανένας ζωντανός άνθρωπος δεν είχε διαβάσει.

Ο Ριντ πλησίασε και στάθηκε δίπλα της. «Ήταν αρκετό;» Η Ελένη συνέχιζε να κοιτάζει την πλώρη που είχε σωθεί. «Αρκετό για να αποδείξει τι είναι αυτό», είπε. Στην τελευταία εικόνα του σόναρ, μια συστάδα φορτίου πιο κάτω στην πλαγιά παρέμενε ορατή. Ένας τεχνικός σημείωσε τις συντεταγμένες. Η Ελένη ήξερε ότι θα τις χρειαστούν.