Ένα αδιάκοπο βουητό τον οδήγησε να σκίσει τον τοίχο του υπνοδωματίου του... Αυτό που βρήκε μέσα ήταν εντελώς απροσδόκητο.

Ο Λάρι ήταν εξαντλημένος, αλλά ενθουσιασμένος. Μόλις είχε περάσει τις τελευταίες τρεις μέρες μεταφέροντας τα τελευταία κουτιά στο καινούργιο του σπίτι — ένα γοητευτικό σπίτι με χαρακτήρα, που χρειαζόταν ανακαίνιση. Ήταν το απόλυτο σπίτι για εργένη, αλλά πριν προλάβει να ξεπακετάρει και να χαλαρώσει πραγματικά, χρειαζόταν έναν ενδελεχή και βαθύ καθαρισμό.

Την Κυριακή το απόγευμα, ο Λάρι βρισκόταν στο κύριο υπνοδωμάτιο, προσπαθώντας να καθαρίσει τα παχιά στρώματα σκόνης που είχαν αφήσει οι προηγούμενοι ενοικιαστές. Καθώς σκούπιζε τα σοβατεπί, παρατήρησε έναν παλιό, χυτοσίδηρο αεραγωγό τοποθετημένο χαμηλά στον πλευρικό τοίχο. Ήταν φραγμένος από δεκαετίες παχιών ιστών αράχνης. Αποφασισμένος να απομακρύνει κάθε ίχνος σκόνης, ο Λάρι άρπαξε τη σκούπα του. Αφαίρεσε το μεταλλικό πλέγμα από τον τοίχο και έσπρωξε το άκρο με τις τρίχες βαθιά μέσα στον σκοτεινό αγωγό, στρίβοντας και κουνώντας έντονα τη λαβή για να καθαρίσει τα υπολείμματα.

Ξαφνικά, ένα απότομο «ΚΡΑΚ» αντήχησε από τα βάθη της κοιλότητας του τοίχου. Ο ήχος έμοιαζε αναμφισβήτητα με γυαλί που σπάει. Ο Λάρι πάγωσε, εντελώς μπερδεμένος. Οι αγωγοί ήταν κατασκευασμένοι από βαρύ λαμαρίνα. Γιατί στο καλό να υπήρχε γυαλί μέσα στους τοίχους του;