Πεζοπόροι ανακαλύπτουν ένα σπίτι χτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου — και μετά ρίχνουν μια ματιά στο εσωτερικό του

Το μπάνιο

Το μπάνιο βρισκόταν πολύ πιο βαθιά μέσα στον λόφο, σε σημείο όπου ένα συνηθισμένο παράθυρο θα έβλεπε κατευθείαν στο χώμα. Ο Μπεν περίμενε να είναι το πιο σκοτεινό δωμάτιο του σπιτιού. Αντίθετα, το φως της ημέρας έπεφτε από ένα στενό άνοιγμα πάνω από το κεφάλι του. Ένα ψηλό φρεάτιο φωτός υψωνόταν πάνω από την μπανιέρα, καταλήγοντας σε ένα τζάμι στο επίπεδο του δαπέδου. Οι φτέρες που ήταν φυτεμένες γύρω από το άνοιγμα απαλύνουν τη θέα. Από κάτω, το μόνο που μπορούσε να δει η Λόρα ήταν ο ουρανός.

Ο Μάρτιν είπε ότι το φρεάτιο φωτός ήταν μια από τις καλύτερες ιδέες του αρχιτέκτονα. Έφερνε το φως της ημέρας στο υπόγειο τμήμα χωρίς να δημιουργεί ορατό παράθυρο στην πλαγιά του λόφου. Βοηθούσε επίσης στον αερισμό. Ο ζεστός αέρας μπορούσε να διαφύγει μέσω ενός κρυφού αεραγωγού κοντά στην κορυφή, ενώ το υπόλοιπο μπάνιο παρέμενε προστατευμένο από το χώμα που το περιέβαλε.

Το νερό, ωστόσο, ήταν πάντα το θέμα που προκαλούσε ανησυχία. Πίσω από τον πλακοστρωμένο τοίχο υπήρχαν στρώματα που κανένας επισκέπτης δεν θα έβλεπε: οπλισμένο σκυρόδεμα, μόνωση, αδιάβροχη μεμβράνη, πλάκα αποστράγγισης και χαλίκι. Διάτρητοι σωλήνες στη βάση οδηγούσαν τα υπόγεια ύδατα προς έναν απορροφητήρα πιο κάτω στην πλαγιά. Ο Μάρτιν έλεγχε το σύστημα κάθε χρόνο πριν από το χειμώνα. Μια μικρή διαρροή υπόγεια θα μπορούσε να εξελιχθεί σε σοβαρό πρόβλημα πολύ πριν εμφανιστεί στο εσωτερικό του σπιτιού. «Δεν παλεύεις με το νερό», είπε. «Του δίνεις μια ευκολότερη διαδρομή από ό,τι μέσα από το σπίτι σου.»