Το κοριτσάκι άρχισε να συμπεριφέρεται περίεργα — η μαμά έβαλε κρυφή κάμερα και κατέγραψε έναν εφιάλτη!

Την επόμενη εβδομάδα, το κλάμα έγινε πιο δύσκολο να εξηγηθεί. Η Λούλα ξυπνούσε από τους υπνάκους της έξαλλη. Κάποιες βραδιές έσπρωχνε μακριά το μπιμπερό της μετά από μερικές γουλιές. Άλλες φορές έπινε κανονικά, και στη συνέχεια κάμψε την πλάτη της και γύριζε το κεφάλι της προς τον έναν ώμο, σαν να προσπαθούσε να ξεφύγει από κάτι που η Σάρα δεν μπορούσε να δει. Οι κινήσεις αυτές διαρκούσαν μόνο λίγα δευτερόλεπτα, αλλά ήταν ανησυχητικές.

Και η Ρεμπέκα τους πρόσεξε. Είπε ότι η Λούλα έφτυνε πιο συχνά και μερικές φορές αναστατωνόταν μετά το τάισμα. Η Σάρα ρώτησε αν είχε συμβεί κάτι κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η Ρεμπέκα κούνησε το κεφάλι αρνητικά. «Τίποτα ασυνήθιστο», είπε. «Απλώς είναι λίγο δύσκολη τελευταία.» Η απάντηση θα έπρεπε να είχε καθησυχάσει τη Σάρα, αλλά την ανησύχησε ακόμα περισσότερο. Η λέξη «δύσκολη» δεν περιγράφει το παιδί που έβλεπε η Σάρα.

Ο Ντάνιελ πίστευε ότι και οι δύο ήταν εξαντλημένοι και έδιναν υπερβολική σημασία στη φυσιολογική συμπεριφορά ενός μωρού. Η Σάρα ήθελε να συμφωνήσει. Τότε, ένα βράδυ, η Ρεμπέκα έσκυψε προς τη Λούλα αφού της είχε αλλάξει την πάνα. Η Λούλα γύρισε το κεφάλι της τόσο απότομα που παραλίγο να κυλήσει στο πλάι. Το σώμα της σφίχτηκε και έβγαλε μια σύντομη, τρομαγμένη κραυγή. Η Ρεμπέκα απομακρύνθηκε αμέσως. Η Σάρα παρακολουθούσε από την άλλη άκρη του δωματίου, με το στομάχι της να σφίγγεται. Η Λούλα δεν μπορούσε να εξηγήσει τι δεν πήγαινε καλά. Αλλά η Σάρα άρχισε να αναρωτιέται.