Ένας κεραυνός έσπασε έναν βράχο στα δύο — αυτό που βρήκαν οι δασοφύλακες από κάτω τους άφησε τρομοκρατημένους

Η Βίβιαν κοίταξε επίμονα το έγγραφο. «Αυτή είναι η σελίδα που έλειπε.» Ο ερευνητής κούνησε το κεφάλι. Στο έγγραφο αναφέρονταν μάρτυρες που ισχυρίζονταν ότι πράκτορες της Harwood είχαν μετακινήσει ορόσημα το 1778. Μια σημείωση στο κάτω μέρος ανέφερε ότι τη σελίδα την είχε φυλάξει ένας υπάλληλος της Harwood μετά την εξαφάνιση του Βέιλ.

Όταν οι ανακριτές ανέκριναν τον Ρασκ, εκείνος παρέμεινε ψύχραιμος. «Αγόρασα ένα αντίγραφο από έναν ιδιώτη συλλέκτη», είπε. Η Βίβιαν σταύρωσε τα χέρια της. «Και δεν σκέφτηκες ποτέ ότι είχε σημασία το γεγονός ότι η σελίδα προερχόταν από το ίδιο σημειωματάριο που μόλις βρήκαμε;» Ο Ρασκ απάντησε: «Δεν μπορείτε να αποδείξετε ότι το ήξερα αυτό.» Ο Τζόνα μίλησε από την άλλη άκρη του δωματίου. «Ίσως όχι ακόμα.»

Ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες επιβεβαίωσαν σύντομα ότι τα έγγραφα της Vale, ο ορόσημος του Miller's Crossing και η χάραξη στο βράχο υποστήριζαν όλα το ίδιο αρχικό όριο. Η υλοτομία αναστάληκε, ενώ τα δικαστήρια εξέταζαν το ζήτημα της ιδιοκτησίας. Ο Calder απομακρύνθηκε από τα καθήκοντά του και οι ερευνητές άρχισαν να εξετάζουν τη σχέση του με την North Ridge.

Ο Ρασκ εξακολουθούσε να επιμένει ότι η εταιρεία του είχε κληρονομήσει τη διαμάχη και δεν την είχε προκαλέσει η ίδια. Η Βίβιαν είχε ακόμα μία ερώτηση. «Πού βρήκες τελικά αυτή τη σελίδα;» Ο Ρασκ έσκυψε πίσω στην καρέκλα του και χαμογέλασε. Είπε: «Δεν περιμένεις σοβαρά να σου απαντήσω σε αυτό.»