Ο Τζόνα πέρασε το απόγευμα ψάχνοντας ιστορικά αρχεία. Ο Ναθάνιελ Βέιλ ήταν ένας κυβερνητικός τοπογράφος που είχε σταλεί στην περιοχή το 1778 για να καθορίσει τα επίσημα όρια. Η αποστολή του θα έπρεπε να ήταν ρουτίνα. Αντ’ αυτού, τα αρχεία του σταμάτησαν ξαφνικά. «Εξαφανίστηκε στο δρόμο της επιστροφής προς την πρωτεύουσα», είπε ο Τζόνα στη Βίβιαν. «Το άλογό του βρέθηκε. Ο Βέιλ όμως όχι.»
Το ημιτελές έργο του ολοκληρώθηκε αργότερα από έναν άλλο τοπογράφο που πρότεινε η Harwood Land Company. Η Βίβιαν έβαλε τον πρόσφατα ανακαλυφθέντα χάρτη του Βέιλ δίπλα στην επίσημη τοπογραφική αποτύπωση που είχε καταρτιστεί μετά την εξαφάνισή του. Αρχικά, είδε μόνο μικρές αλλαγές. Τότε ο Τζόνα έδειξε προς τη δυτική κοιλάδα. «Κοίτα αυτή τη γραμμή.»
Στον χάρτη του Βέιλ, σχεδόν οκτώ χιλιάδες ακρ ανήκαν σε δημόσια γη. Στον μεταγενέστερο χάρτη, το όριο είχε μετατοπιστεί κατά αρκετές μίλια, τοποθετώντας το ίδιο δάσος εντός της ιδιοκτησίας των Χάργουντ. Η Βίβιαν αναγνώρισε αμέσως την έκταση. Τώρα ανήκε στην εταιρεία North Ridge Forestry. Ο Τζόνα έσκυψε πίσω. «Αν η τοπογραφική αποτύπωση του Βέιλ είναι αυθεντική, κάποιος άλλαξε το όριο μετά την εξαφάνισή του.» Η Βίβιαν σκέφτηκε τη διάρρηξη. Τότε της ήρθε μια άλλη σκέψη. «Αν κάποιος ήξερε τι κρυβόταν κάτω από εκείνο τον ογκόλιθο πριν τον ανοίξουμε, αυτό δεν είναι απλώς ένα μυστήριο 250 ετών.» Κάποιος, αυτή τη στιγμή, φοβόταν τον χάρτη του Βέιλ.