Στην αρχή, τα σημάδια ήταν εύκολο να αγνοηθούν. Η Φελίσια άρχισε να νιώθει ασυνήθιστα εξαντλημένη και σταμάτησε τις καθημερινές της βόλτες στο λιβάδι. Ο Μπεν υπέθεσε ότι η εγκυμοσύνη ενός πουλαριού υψηλών επιδόσεων στην ηλικία της απλώς της στοίχιζε πολύ. Όμως, καθώς περνούσαν οι εβδομάδες, η εξάντλησή της εξελίχθηκε σε πλήρη σωματική κατάρρευση.
Η όρεξή της αυξήθηκε ξαφνικά κατακόρυφα, όμως η μυϊκή της μάζα μειωνόταν ορατά. Τα πλευρά της προεξείχαν κάτω από το θαμπό τρίχωμά της, ενώ η κοιλιά της διογκωνόταν με έναν αφύσικο, ανησυχητικό ρυθμό. Σταμάτησε να κοιμάται, περπατώντας ανήσυχα μέσα στο στάβλο της, ενώ η βαριά, δυσκολημένη αναπνοή της αντηχούσε σε όλο το στάβλο.
Ο Μπεν ζήτησε απεγνωσμένα συμβουλές από γείτονες αγρότες. Οι περισσότεροι δεν του έδωσαν σημασία, υποθέτοντας ότι απλώς κυοφορούσε ένα μεγάλο πουλάρι ή ότι είχε συγκεντρώσει επιπλέον υγρά. Ο Μπεν όμως γνώριζε τη φοράδα του καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Η Φελίσια αδυνατούσε, ενώ η κοιλιά της πρήζονταν σαν ένα παραμορφωμένο, βαρύ μπαλόνι. Ένας παγωμένος κόμπος φόβου σφίγγονταν στο στομάχι του.