Η ξηρασία στεγνώνει μια λίμνη και αποκαλύπτει ένα αυτοκίνητο που είχε χαθεί από το 1971 – και τότε ο σερίφης ανοίγει το πορτ-μπαγκάζ

Μέσα, κάτω από μια παλιά κορδέλα και ένα αποξηραμένο λουλούδι, βρισκόταν μια ταχυδρομική κάρτα που απεικόνιζε ένα τοπίο της ερήμου. Η σφραγίδα της ήταν από μια μικρή πόλη της Αριζόνα, με ημερομηνία Ιανουάριος 1972. Στο πίσω μέρος, κάποιος είχε γράψει έξι λέξεις με μολύβι: «Συγγνώμη για όλα. Σε παρακαλώ, μην περιμένεις».

«Το βρήκα στο γραμματοκιβώτιό μου», εξήγησε η Τζουν. «Δεν υπήρχε διεύθυνση αποστολέα. Αναρωτήθηκα αν το είχε στείλει ο Ντάνι, αλλά δεν μπορούσα να είμαι σίγουρη. Έγραψα μάλιστα στον δήμο που αναγραφόταν στη σφραγίδα, ελπίζοντας ότι κάποιος ίσως να ήξερε ποιος το έστειλε. Κανείς δεν μπόρεσε να με βοηθήσει.» «Σκέφτηκες ποτέ να πας εκεί;», ρώτησε ο Ντέιλ. «Η Αριζόνα είναι μεγάλη. Δεν είχα ιδέα πού να ψάξω. Και αν το έστειλε ο Ντάνι, ίσως μου έλεγε να σταματήσω να περιμένω.»

Ο Ντέιλ μελέτησε την καρτ-ποστάλ για μια στιγμή πριν τη βάλει σε μια θήκη αποδεικτικών στοιχείων. Το μήνυμα δεν παρείχε καμία απόδειξη ότι την είχε στείλει ο Ντάνι, μόνο την πιθανότητα ότι ήταν ζωντανός τον Ιανουάριο του 1972. Φωτογράφισε και τις δύο πλευρές και υποσχέθηκε να συμπεριλάβει την καρτ-ποστάλ στην έρευνα. Εκείνο το βράδυ, άπλωσε τα αποδεικτικά στοιχεία πάνω στο γραφείο του. Δεν είχε κοιμηθεί σχεδόν καθόλου όταν χτύπησε το τηλέφωνό του το επόμενο πρωί. «Σερίφη», είπε ο βοηθός του με επείγοντα τόνο. «Πρέπει να έρθετε εδώ. Κάποιος διέρρηξε την αυλή.»