Η ξηρασία στεγνώνει μια λίμνη και αποκαλύπτει ένα αυτοκίνητο που είχε χαθεί από το 1971 – και τότε ο σερίφης ανοίγει το πορτ-μπαγκάζ

Ο Ντέιλ έφτασε στο κτήμα των Χάργκροουβ πριν το μεσημέρι. Ένα λευκό φορτηγάκι στεκόταν κοντά στη βεράντα, ενώ ο Λάιλ περίμενε στην πόρτα, ακουμπισμένος στο μπαστούνι του. «Κάποιος διέρρηξε το κτήμα μου χθες το βράδυ», είπε ο Ντέιλ. «Το φορτηγό που έφυγε είχε διπλούς πίσω τροχούς.» «Τα μισά φορτηγά στην Οκλαχόμα έχουν τέτοιους», απάντησε ο Λάιλ. «Καλύτερα να έχεις περισσότερα στοιχεία πριν αρχίσεις να κατηγορείς κάποιον.»

Ο Ντέιλ έριξε μια ματιά προς ένα υπόστεγο πίσω από το σπίτι. Οι πόρτες του ήταν μισάνοιχτες, αποκαλύπτοντας κάτι κάτω από ένα σκονισμένο μουσαμά. «Τι έχει εκεί μέσα;» «Παλιά σκουπίδια. Δεν σε αφορά.» Ο Ντέιλ πλησίασε την αποθήκη και εντόπισε σκούρο κόκκινο χρώμα κάτω από την άκρη του μουσαμά. «Μου είπες ότι το φορτηγό του πατέρα σου δεν έχει λειτουργήσει από το 1971.»

«Όχι.» «Τότε δεν θα έχεις καμία αντίρρηση να ρίξω μια πιο προσεκτική ματιά.» Ο Λάιλ του έκοψε τον δρόμο. «Παραβιάζετε την ιδιοκτησία, σερίφη.» Ο Ντέιλ έκανε ένα βήμα πίσω. Δεν μπορούσε να ψάξει την ιδιοκτησία χωρίς άδεια ή ένταλμα, αλλά το κρυμμένο φορτηγό, η διάρρηξη και η προηγούμενη απόπειρα του Λάιλ να καταστρέψει το σεντάν του έδωσαν λόγο να ζητήσει ένα.