Η ξηρασία στεγνώνει μια λίμνη και αποκαλύπτει ένα αυτοκίνητο που είχε χαθεί από το 1971 – και τότε ο σερίφης ανοίγει το πορτ-μπαγκάζ

Ο Ντέιλ σήκωσε αργά το καπό του πορτ-μπαγκάζ, περιμένοντας να βρει λάσπη, λιμνάζοντα νερά ή ό,τι είχε απομείνει από μια ζωή που είχε εγκαταλειφθεί κάτω από το φράγμα. Το εσωτερικό ήταν υγρό, αλλά στο κέντρο βρισκόταν μια γκρι τσάντα από καραβόπανο, με το περιεχόμενό της να προστατεύεται από στρώματα σφιχτά σφραγισμένου υλικού. Ένα μικρό ορειχάλκινο λουκέτο εξακολουθούσε να ασφαλίζει το άνοιγμά της. Η Τες φωτογράφισε το πορτ-μπαγκάζ πριν αφαιρέσει προσεκτικά την τσάντα.

Εξέτασε τις ραφές, κατέγραψε τη κλειδαριά και στη συνέχεια έκοψε τον καμβά κατά μήκος μιας ραφής για να μην προκαλέσει ζημιά σε οτιδήποτε βρισκόταν μέσα. Το πλήθος πλησίασε ακόμα πιο κοντά στο φράχτη καθώς εκείνη τον άνοιγε. Μέσα υπήρχαν σφιχτά δεμένες στοίβες χαρτονομισμάτων, το καθένα ακόμα τυλιγμένο με τις χάρτινες ταινίες που χρησιμοποιούνταν το 1971. Η Τες μέτρησε τα χρήματα δύο φορές πριν σηκώσει το βλέμμα της. «Οκτώ χιλιάδες τετρακόσια δολάρια. Κάθε δολάριο είναι στη θέση του.» Η Τζουν έπεσε πάνω σε μια πτυσσόμενη καρέκλα που βρισκόταν κοντά, καλύπτοντας το στόμα της με τα δύο χέρια. 

Ο Ερλ κοίταζε την τσάντα με απορία. «Δεν την έκλεψε ποτέ», ψιθύρισε. Δίπλα στην καμβά τσάντα βρισκόταν ένας άλλος σάκος από μουσαμά. Ο Ντέιλ τον άνοιξε προσεκτικά και βρήκε έναν παχύ φάκελο, με κιτρινισμένα άκρα αλλά άθικτο. Η γνωστή γραφή του Ντάνι ήταν γραμμένη στο μπροστινό μέρος. «Προς τον Αρχιφύλακα Μπελ, Οδική Αστυνομία της Οκλαχόμα». Ο Ντέιλ γύρισε τον φάκελο από την άλλη πλευρά. Η σφραγίδα παρέμενε άθικτη. Απέναντι, στην αυλή, ο Λάιλ κρατούσε το μπαστούνι του τόσο σφιχτά που οι αρθρώσεις των δακτύλων του είχαν ασπρίσει. «Μην ανοίξεις αυτό το γράμμα, Ντέιλ», φώναξε. Ο σερίφης τον κοίταξε, και μετά έβαλε τον αντίχειρά του κάτω από το πτερύγιο.