Το βλέμμα του πατέρα της μαλάκωσε. "Λίντα, για εμάς, ήσουν πάντα το παιδί μας. Θέλαμε να αφήσουμε πίσω μας το παρελθόν σου. Δεν θέλαμε να το νιώθεις σαν προδοσία" Τα λόγια του πάλεψαν κάτω από το βάρος της σιωπής της. Το δωμάτιο της φάνηκε ξένο, σαν να είχε μπει στην οικογενειακή ιστορία κάποιου άλλου και να είχε βρει τον εαυτό της γραμμένο μέσα. Ήξερε ότι αυτή η αποκάλυψη θα χρειαζόταν χρόνο για να την επεξεργαστεί.
Αργότερα, επέστρεψε για να αντιμετωπίσει τον γιατρό που είχε χλομιάσει στην ερώτησή της. Οι ώμοι του έπεσαν καθώς του είπε τι είχαν αποκαλύψει οι γονείς της. "Δεν υπήρχε τίποτα στον φάκελό σας", παραδέχτηκε. "Όταν είδα το σημάδι, φοβήθηκα ότι εγώ -το νοσοκομείο- θα ήμουν ύποπτος για κακή πρακτική -κάτι που έγινε κατά τη διάρκεια της καισαρικής τομής, χωρίς έγγραφα"