Οι σκέψεις της στριφογύριζαν ανεξέλεγκτα, γυρνώντας πίσω σε εκείνη τη νύχτα μετά το ταξίδι του. Η αλλαγή ονόματος, εκείνη η συνάντηση, τα περίεργα γράμματα – έκρυβε κάτι Της είχαν διαφύγει τα σημάδια Η πίστη της σε εκείνον ταλαντευόταν επικίνδυνα, καθώς ο φόβος έβαφε κάθε ανάμνηση με μια πιο σκοτεινή απόχρωση.
Μια νοσοκόμα ξαναέλεγξε τη ζώνη αναγνώρισης του μωρού και πάλι, ζητώντας απαλά συγγνώμη καθώς τη διόρθωνε. Η Σάντρα παρατήρησε ότι τα χέρια της έτρεμαν. Αυτό δεν ήταν ρουτίνα. Δεν έλεγχαν για γραφειοκρατικά λάθη, αλλά για πιθανές απειλές. Αυτή η συνειδητοποίηση έκλεψε τον αέρα από τα πνευμόνια της Σάντρα, γεμίζοντάς την με έναν κρύο, κατατρώγοντα τρόμο.