Λίγες στιγμές αργότερα, ο Τζέικ επέστρεψε στο δωμάτιο, κουρασμένος, ταραγμένος, αλλά αναμφισβήτητα ο εαυτός του. Η ανάσα της Σάντρας κόπηκε όταν τον είδε, χλωμό, με μάτια με κόκκινο χείλος, και όμως να στέκεται ελεύθερος. Άπλωσε το χέρι της αμέσως μόλις μπόρεσε, ψιθυρίζοντας το όνομά της σαν σωσίβιο που τον τραβούσε στο σπίτι.
Της εξήγησε ότι οι αστυνομικοί τον είχαν κρατήσει μόνο για αρκετή ώρα προκειμένου να επαληθεύσουν τα βιομετρικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των δακτυλικών αποτυπωμάτων, των σαρώσεων προσώπου και της επιβεβαίωσης των ταξιδιωτικών αρχείων. Δεν ήταν πια ύποπτος, απλώς θύμα ενός κλέφτη ταυτότητας που κλιμακωνόταν εδώ και μήνες. Ζήτησε συγγνώμη που την τρόμαξε, παρόλο που τίποτα από όλα αυτά δεν οφειλόταν σε αυτόν.