Η κλοπή ταυτότητας και όχι η προδοσία, η βία ή τα μυστικά είχαν δημιουργήσει τον εφιάλτη. Η Σάντρα ένιωσε μια ανακούφιση τόσο ισχυρή που έκανε τα γόνατά της να λυγίσουν. Δάκρυα έτρεξαν στα μάγουλά της, καθώς το βάρος κάθε φόβου άρχισε σιγά σιγά, ελεήμονα, να χαλαρώνει τη λαβή του.
Ένας γιατρός και δύο νοσοκόμες επέστρεψαν, ζητώντας ειλικρινά συγγνώμη για τα τρομακτικά πρωτόκολλα. Εξήγησαν ότι το επείγον ήταν απαραίτητο για την προστασία των ασθενών κατά τη διάρκεια πιθανών απειλών. Η Σάντρα έγνεψε μουδιασμένα, καταλαβαίνοντας, ακόμη κι αν η καρδιά της πονούσε από τον τρόμο που είχε υποστεί. Ο Τζέικ της έσφιξε το χέρι, για να την ηρεμήσει.