Η θλίψη, είπε ο Όουεν, ανοίγει πόρτες που η επιβίωση κρατάει κλειστές. Όταν ο πατέρας του πέθανε πριν από δύο χρόνια, είχε βρεθεί να αναρωτιέται για πράγματα που είχε σκόπιμα αποφύγει για χρόνια. Άρχισε να ψάχνει. Είχε γράψει επιστολές και είχε κάνει τηλεφωνήματα και είχε ακολουθήσει διαδικασίες που αποδείχθηκαν μακροχρόνιες και περίπλοκες και ως επί το πλείστον μη ανταποδοτικές.
Για σχεδόν δύο χρόνια, δεν είχε λάβει σχεδόν τίποτα χρήσιμο. Τότε, πριν από τρεις μήνες, κάτι άλλαξε. Έφτασε ένα διαφορετικό είδος απάντησης, που αναφερόταν σε μια οικογένεια, σε μια επερχόμενη περίσταση. Λίγο αργότερα ήρθε το τηλεφώνημα του Ρίτσαρντ. Ο Όουεν είπε: “Ο σύζυγός σας είπε-νομίζω ότι είναι έτοιμη. Απλά δεν το ξέρει ακόμα”