Μετά τον πρώτο χορό, η Έλεν διέσχισε την αίθουσα προς το τραπέζι του Όουεν και κάθισε δίπλα του. Η δεξίωση κινούνταν γύρω τους, αλλά η μικρή τους γωνιά της είχε ησυχάσει. Είχε χτίσει προς μία ερώτηση από τον κήπο. Το ρώτησε ξεκάθαρα, χωρίς θωράκιση. “Τι σου δόθηκε, Όουεν Πριν από εννέα χρόνια. Τι ήταν αυτό που σου έσωσε τη ζωή;”
Ο Όουεν γύρισε να την αντικρίσει. Ήξερε ότι αυτή η ερώτηση θα ερχόταν από το τηλεφώνημα του Ρίτσαρντ πριν από τρεις μήνες. Δεν απάντησε με λόγια. Άπλωσε το χέρι του πέρα από το τραπέζι και πήρε το χέρι της Έλεν, απαλά αλλά χωρίς δισταγμό, και το οδήγησε προς το στήθος του, το πίεσε εκεί και περίμενε.