Το ένστικτο πήρε το πάνω χέρι πριν προλάβει ο Μάρκους να σκεφτεί. Τα χέρια του ήταν δεμένα σφιχτά πίσω από την πλάτη του, αλλά τα πόδια του ήταν ελεύθερα. Σηκώθηκε γρήγορα στα πόδια του και, σφίγγοντας τα δόντια του για να αντέξει τον οξύ πόνο στους ώμους του, εκτοξεύτηκε μπροστά στον απόλυτα σκοτεινό αέρα.
Έτρεξε με τα μάτια κλειστά κατά μήκος του χαλικώδους πάρκινγκ, έστρεψε το βλέμμα του στη φιγούρα που έτρεχε μπροστά του και έριξε όλο το βάρος του σώματός του κατευθείαν στην πλάτη του άνδρα. Η πρόσκρουση ήταν σαν μετωπική σύγκρουση. Και οι δύο έπεσαν βίαια πάνω στον σκληρό δρόμο, σκορπίζοντας σκόνη και πακέτα σε όλο το οδόστρωμα. Πίσω τους, ο αστυνόμος Βανς έριξε τον δεύτερο άνδρα πάνω στο καπό του περιπολικού.
Ο Μάρκους κατάφερε να κυλήσει πάνω στο σκληρό χαλίκι, προσπαθώντας να πάρει ανάσα, ενώ τα πακέτα σκορπίζονταν γύρω τους. Όμως ο άντρας που είχε ρίξει κάτω προσπαθούσε ήδη να σηκωθεί. Σκούπισε το χώμα από το πρόσωπό του, έβαλε το χέρι στην τσέπη του σακακιού του και έβγαλε ένα βαρύ ατσάλινο πολυεργαλείο.