Οι ειδικοί έλεγξαν γρήγορα την κάψουλα με ανιχνευτές ακτινοβολίας και αισθητήρες κινδύνου, για να βεβαιωθούν ότι ήταν ασφαλής για θερμική κοπή. «Οι αισθητήρες δεν δείχνουν τίποτα, αλλά το κύτος είναι πολύ καμένο», φώναξε ένας μηχανικός, τοποθετώντας έναν υδραυλικό διαστολέα στο χείλος της καταπακτής. «Ετοιμαστείτε για άμεση εξαγωγή! Στο τρία—ένα, δύο, τρία!»
Οι υδραυλικές σιαγόνες γκρίνιαζαν υπό τεράστια πίεση, δαγκώνοντας τις παγωμένες ραφές της καταπακτής. Σπινθήρες πετούσαν καθώς οι σκληρυμένοι χαλύβδινοι κοχλίες έσπαγαν υπό δύναμη χιλιάδων λιβρών. Ένα ξαφνικό, απότομο, συμπιεσμένο σφύριγμα ξέσπασε από τη σπασμένη σφράγιση, απελευθερώνοντας ένα σύννεφο παλιού, παγωμένου αέρα στο χιόνι, καθώς η ομάδα επείγουσας ιατρικής βοήθειας προχώρησε μπροστά, έτοιμη να προσφέρει βοήθεια.
Χρησιμοποιώντας ένα βαρύ σχοινί βαρούλκου από το ελικόπτερο, οι τεχνικοί άνοιξαν με δύναμη τη βαριά κυκλική καταπακτή προς τα πίσω, πάνω στους καμένους μεντεσέδες της. Το πλήθος των διασωστών έμεινε σιωπηλό καθώς το βαρύ καπάκι άνοιξε επιτέλους, εκθέτοντας το σκοτεινό, αφώτιστο εσωτερικό της σφαίρας στον κρύο αέρα της Ανταρκτικής για πρώτη φορά μετά από μισό αιώνα.