Νοσοκόμα βρίσκει ένα σημείωμα ραμμένο μέσα στην τσάντα νοσοκομείου μιας νεομάνας – Το διαβάζει και καλεί την ασφάλεια

Η Τζοάν Προυίτ μπήκε κρατώντας έναν παχύ φάκελο και μια φωτογραφία του αγροκτήματος της γιαγιάς Ρουθ. «Ρίτσαρντ Χάρλαν», είπε, κοιτάζοντάς τον επίμονα. «Αυτό είναι το όνομα που αναγραφόταν σε κάθε προσφορά που έλαβε η μαμά για τα διακόσια στρέμματα της. Αρνήθηκε να πουλήσει.» Η Τζόαν στράφηκε προς την Κέιλα. «Χρησιμοποίησε διαφορετικό όνομα στην κηδεία. Κανείς από εμάς δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι ήταν ο άντρας που προσπαθούσε να αγοράσει τη γη της.»

Η Κέιλα φαινόταν έκπληκτη. «Με βοήθησε μετά το θάνατο της γιαγιάς. Πλήρωσε λογαριασμούς, έφτιαξε διάφορα πράγματα και μου είπε ότι ο Τάιλερ είχε σταματήσει να μου γράφει.» Η φωνή της έτρεμε. «Μετά μου είπε ότι η οικογένειά μου δεν με ήθελε πια.» Η Τζοάν κούνησε το κεφάλι. «Είχε υποκλέψει τα γράμματά σου. Όταν βρήκε τα έγγραφα της μαμάς, ανακάλυψε ότι είχε αφήσει τη φάρμα σε καταπίστευμα για το πρώτο σου παιδί.»

Η Τζοάν άνοιξε το φάκελο. «Ήθελε το όνομά του στο πιστοποιητικό γέννησης της Ρούθι και την υπογραφή σου σε πλαστά έγγραφα για να πουλήσει το αγρόκτημα. Γι’ αυτό χρησιμοποίησε κλεμμένη ταυτότητα. Δεν μπορούσε να διακινδυνεύσει να τον συνδέσει κανείς με τον αγοραστή που απέρριψε η μαμά». Ο Ορτίζ στράφηκε προς τον Ρίτσαρντ. «Τι έχεις να πεις;» Αυτός απέστρεψε το βλέμμα του. Ο Ορτίζ σήκωσε το έντυπο του πιστοποιητικού γέννησης. «Θα ξεκινήσουμε με αυτό.»