Νοσοκόμα βρίσκει ένα σημείωμα ραμμένο μέσα στην τσάντα νοσοκομείου μιας νεομάνας – Το διαβάζει και καλεί την ασφάλεια

Η Ντενίζ έβαλε το σημείωμα στην τσέπη της στολής της, ακριβώς τη στιγμή που η πόρτα άνοιξε. Ο Γκραντ σταμάτησε όταν πρόσεξε την ανοιχτή τσάντα. «Α, ψάχνεις κάτι;» ρώτησε. Η Ντενίζ κούνησε το κεφάλι. «Απλώς ελέγχω αν η Ρούθι έχει ένα καπελάκι.» Ο Γκραντ χαμογέλασε συγγνώμη. «Νομίζω ότι ξεχάσαμε ένα. Εγώ έκανα το μεγαλύτερο μέρος της συσκευασίας, αλλά είμαι άχρηστος στο να θυμάμαι τα πράγματα του μωρού.»

Έκλεισε την τσάντα και την έβαλε δίπλα στην καρέκλα του, αφήνοντας περισσότερο χώρο στο κρεβάτι της Κέιλα. «Είναι εξαντλημένη», εξήγησε. «Μερικές φορές δεν μπορεί σχεδόν να βγάλει ούτε μια πρόταση.» Η Κέιλα χαμογέλασε ελαφρά, σαν να συμφωνούσε. Η Ντενίζ αναρωτήθηκε αν το σημείωμα αντανακλούσε τα συναισθήματα μιας φοβισμένης νεαρής μητέρας μετά από έναν εξαιρετικά δύσκολο τοκετό.

«Ελπίζαμε να γυρίσουμε σπίτι αύριο το πρωί», συνέχισε ο Γκραντ. «Η Κέιλα κοιμάται καλύτερα στο δικό της κρεβάτι». Η Ντενίζ εξήγησε ότι οι γιατροί θα αποφάσιζαν μετά την εξέταση της μητέρας και του μωρού. «Φυσικά», είπε εκείνος. «Ό,τι είναι πιο ασφαλές». Πήρε το χέρι της Κέιλα και το έσφιξε. Εκείνη κοίταξε προς τα κάτω χωρίς να ανταποδώσει τη χειρονομία. Η Ντενίζ το πρόσεξε, αλλά δεν ήταν σίγουρη τι σήμαινε αυτό.