Δύο μέρες αργότερα, η πρώτη αναφορά του Κάλλουμ έφτασε μέσω ενός κρυπτογραφημένου μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Η Κλερ κλείδωσε τον εαυτό της στο μπάνιο του επάνω ορόφου για να τη διαβάσει, με το χέρι της να τρέμει πάνω στην οθόνη του κινητού της. Ο Κάλλουμ είχε επισυνάψει τρεις ευκρινείς φωτογραφίες.
Η πρώτη έδειχνε τον Ντάνιελ να στέκεται έξω από ένα καφέ στο κέντρο της πόλης, βυθισμένο σε συζήτηση με μια κομψή γυναίκα που φορούσε ένα κομψό σακάκι — τη μεσίτρια, Σάρα Γκόρντον. Οι άλλες δύο φωτογραφίες απεικόνιζαν τον Ντάνιελ να μπαίνει σε έναν ήσυχο, δεντροφυτεμένο οικιστικό δρόμο στην άλλη άκρη της πόλης, καθώς ανέβαινε το δρομάκι μιας γοητευτικής διώροφης κατοικίας από τούβλα. «Το υποκείμενο επισκέφθηκε αυτή την τοποθεσία δύο φορές αυτή την εβδομάδα», ανέφεραν οι σύντομες σημειώσεις του Κάλουμ. «Παρέμεινε στο εσωτερικό για πάνω από μία ώρα κάθε φορά».
Η Κλερ ακουμπούσε στον τοίχο του μπάνιου, με τα κρύα πλακάκια να της πιέζουν τη σπονδυλική στήλη. Μια μονοκατοικία στην άλλη άκρη της πόλης. Το συμπέρασμα φαινόταν αναμφισβήτητο και της έπεφτε στο στομάχι σαν μολύβι. Ο Ντάνιελ δεν πουλούσε απλώς το σπίτι τους· εξασφάλιζε ένα νέο μέρος για να μείνουν, χτίζοντας μια ξεχωριστή ζωή στις σκιές.