Ο Ράιαν έβγαλε το μικρόφωνο από τον ώμο του και γύρισε την πλάτη του για μια στιγμή, κατευθυνόμενος με μεγάλες βήματα προς το περιπολικό για να ζητήσει μέσω ασυρμάτου άμεση ενίσχυση. «Κέντρο, Μονάδα 4, χρειάζομαι ενισχύσεις στο μίλι 42. Κρυμμένα λαθραία εμπορεύματα μεγάλης αξίας.» Πίσω του, ο ήχος της μηχανής του φορτηγού που έπαιρνε μπροστά έσχιζε τη σκόνη.
Ο Καρλ είχε εξαρθρώσει τον αριστερό του καρπό, απελευθερώνοντας το χέρι του από τη μεταλλική χειροπέδα. Σηκώθηκε γρήγορα, έτρεξε προς το φορτηγάκι, έκλεισε με δύναμη την πόρτα και πάτησε το γκάζι. Το χαλίκι πετούσε παντού καθώς το φορτηγάκι επέστρεφε με ταχύτητα στην Εθνική Οδό 80. Ο Ράιαν γύρισε πίσω σοκαρισμένος. «Όχι, όχι, όχι!»
Πάνω από τον βρυχηθμό του κινητήρα, ο Ντουκ στεκόταν ακόμα πάνω στο φορτίο από άχυρο, που ταλαντευόταν βίαια λόγω του υπερβολικού βάρους στην κορυφή του. Το φορτηγό επανήλθε απότομα στην κυκλοφορία, με τα χαλαρά δεμάτια να μετακινούνται επικίνδυνα πάνω στο οδόστρωμα. Αν το ρυμουλκούμενο αναποδογύριζε ή ο Ντουκ έπεφτε με ταχύτητα πενήντα μιλίων την ώρα, ο σκύλος θα σκοτωνόταν ακαριαία.