Τα μοσχάρια δεν σταματούν να γλείφουν έναν παλιό τοίχο του αχυρώνα – Ο αγρότης χλωμιάζει όταν κοιτάζει πίσω από αυτόν

Το τρίτο πρωί, η παράξενη εμμονή εξαπλώθηκε και στο υπόλοιπο κοπάδι. Ο Ρόμπερτ μπήκε στο στάβλο και βρήκε άλλα τρία μοσχάρια συσπειρωμένα στη γωνία, να στέκονται πλάι-πλάι στο αμυδρό φως του πρωινού.

Σπρώχνονταν βίαια, χτυπώντας και παραμερίζοντας ο ένας τον άλλον για να ακουμπήσουν τα ρύγχη τους στην τοιχοποιία στο επίπεδο του δαπέδου. Το αρχικό μοσχάρι με τις σκούρες κηλίδες είχε σφηνωθεί σταθερά στο κέντρο της συμπλοκής, αρνούμενο πεισματικά να παραχωρήσει ούτε μια ίντσα από το υγρό σημείο στους νεοφερμένους.

Απογοητευμένος και βαθιά ανησυχώντας για την υγεία του κοπαδιού, ο Ρόμπερτ μετέφερε όλες τις ταΐστρες στην απέναντι πλευρά του στάβλου. Πιστεύοντας ότι τα ζώα υπέφεραν από σοβαρή έλλειψη θρεπτικών συστατικών, σκέπασε το πάτωμα με φρέσκους κύβους μεταλλικού αλατιού. Τα μοσχάρια δεν τους έριξαν ούτε μια ματιά. Περπατούσαν κατευθείαν πάνω από τα φρέσκα συμπληρώματα, αγνοώντας εντελώς τους κύβους αλατιού για να παλέψουν για τα βρώμικα τούβλα.