Τα μοσχάρια δεν σταματούν να γλείφουν έναν παλιό τοίχο του αχυρώνα – Ο αγρότης χλωμιάζει όταν κοιτάζει πίσω από αυτόν

Την τέταρτη μέρα το πρωί, η κατάσταση πήρε μια ξαφνική και τρομακτική τροπή. Ο Ρόμπερτ μπήκε στον στάβλο και βρήκε το μοσχάρι με τις σκούρες κηλίδες να έχει καταρρεύσει στο πλάι κοντά στη γωνία, να αναπνέει βαριά, με τα πόδια του να τρέμουν ελαφρώς λόγω μιας ήπιας στομαχικής διαταραχής.

Ανησυχημένος, ο Ρόμπερτ τηλεφώνησε αμέσως στον τοπικό κτηνίατρο, τον Δρ. Βανς. Ο Βανς έφτασε μέσα σε τριάντα λεπτά και χορήγησε στο μοσχάρι πλύση του στομάχου και ενυδάτωση για να σταθεροποιήσει την κατάστασή του. «Φαίνεται να πρόκειται για μια ήπια τοξική αντίδραση, πιθανώς λόγω της κατάποσης όσων βρίσκονται πάνω σε αυτά τα βρώμικα τούβλα», εξήγησε ο Βανς, παρακολουθώντας το μοσχάρι να ξανασηκώνεται. «Θα είναι εντελώς καλά σε μια-δυο μέρες, Ρόμπερτ, αλλά πρέπει να τα κρατήσεις μακριά από αυτόν τον τοίχο.»

Αποφασισμένος να προστατεύσει το κοπάδι του, ο Ρόμπερτ πέρασε το απόγευμα καρφώνοντας χοντρές δρύινες σανίδες ακριβώς πάνω από τα τούβλα, σφραγίζοντας έτσι το τμήμα πίσω από συμπαγές ξύλο. Για μερικές ώρες, η στάνη παρέμεινε ήσυχη. Όταν όμως ο Ρόμπερτ επέστρεψε το σούρουπο, βρήκε τα υπόλοιπα μοσχάρια συγκεντρωμένα πάλι μπροστά στο ξύλινο φράγμα, να ροκανίζουν απεγνωσμένα τη βαριά δρυ για να φτάσουν στον τοίχο που βρισκόταν από πίσω.