Η Κλερ παρακολουθούσε τον ειδικό διάσωσης να εξαφανίζεται πάνω από την άκρη του γκρεμού, κρεμασμένος από δύο σχοινιά. Μετά από αυτό, δεν μπορούσε να δει σχεδόν τίποτα από αυτόν. Το μόνο που είχε ήταν οι επικοινωνίες μέσω ασυρμάτου και ο συντονιστής διάσωσης που στεκόταν λίγα μέτρα μακριά. «Κατεβαίνω», ανέφερε μια φωνή. Ακολούθησε μια άλλη ενημέρωση. «Χαλαρά βράχια. Επιβραδύνω.» Η Κλερ συνέχιζε να κοιτάζει το σημείο όπου είχε εξαφανιστεί ο διασώστης.
Πέρασαν μερικά λεπτά. Ο ασύρματος ξαναέκανε θόρυβο. «Ο διασώστης βρίσκεται στο ίδιο ύψος με τον τραυματία.» Η Κλερ κοίταξε προς τον συντονιστή. Αυτός σήκωσε το χέρι, ζητώντας της να περιμένει. Ακολούθησε μια άλλη φωνή. «Ο τραυματίας ανταποκρίνεται, αλλά είναι αδύναμος. Τραυματισμός στο πόδι. Η ζώνη ασφαλείας έχει στριφτεί.» Ο Ντέιβιντ στεκόταν δίπλα στην Κλερ χωρίς να λέει τίποτα. Τότε άκουσε τον ίδιο τον διασώστη. «Συνδέθηκε το δευτερεύον σχοινί. Αρχίζω να κόβω τα σχοινιά της κουκούλας.» Η Κλερ ένιωσε επιτέλους ότι τον είχαν φτάσει.
Μια ξαφνική παρεμβολή διαπέρασε τον ασύρματο. Κάποιος φώναξε: «Κίνηση! Κρατήστε τα σχοινιά!» Η Κλερ είδε την ομάδα των αναρριχητών στην άκρη να γέρνει έντονα προς τα πίσω. «Τι συνέβη;» ρώτησε. Ο συντονιστής άκουσε. Έφτασε ένα άλλο μήνυμα. «Ο άνεμος έσυρε τον διασώστη και τον τραυματία μακριά από τον βράχο. Και τα δύο σχοινιά ασφαλείας κρατούν.» Η Κλερ τον κοίταξε επίμονα. «Και οι δύο κρέμονται εκεί έξω;» Εκείνος κούνησε το κεφάλι. «Ναι. Αλλά τα σχοινιά τους κρατούν.» Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, το ραδιόφωνο ηχούσε ξανά. «Ο τραυματίας απελευθερώθηκε από το αλεξίπτωτο. Ο διασώστης τον έχει ασφαλίσει. Έτοιμοι να ανυψώσουμε και τους δύο.» Η Κλερ έσφιξε το χέρι του Ντέιβιντ. Ο τραυματισμένος πιλότος δεν ήταν πλέον παγιδευμένος από το αλεξίπτωτο, αλλά κανένας από τους δύο δεν ήταν ακόμα ασφαλής.