Το αυτοκίνητο 12, η πλησιέστερη μονάδα που ανταποκρίθηκε, έτρεχε προς το 41 Birch Court. Όχι Birch Lane. Birch Court. Στην κομητεία Wexley υπήρχαν δύο οδοί Birch που βρίσκονταν στις αντίθετες όχθες του ποταμού. Ο κύκλος εντοπισμού του κινητού τηλεφώνου ήταν αρκετά ευρύς ώστε να καλύπτει και τις δύο γειτονιές, και το αυτοματοποιημένο σύστημα αποστολής είχε συμπληρώσει λάθος κατάληξη. Το αυτοκίνητο 12 βρισκόταν τέσσερα λεπτά μακριά από τη λάθος διεύθυνση.
«Είπε “Lane”», ψιθύρισε η Τερέζα, καθώς την κυρίευε ο πανικός. «Άκουσα “Lane”». «Το ξέρω. Πρέπει να βεβαιωθώ πριν τον κάνω να γυρίσει πίσω». Η Τερέζα έβαλε ένα χαρούμενο χαμόγελο στο μικρόφωνό της, ακούγοντας σαν να βαριόταν στη βάρδια της. «Κυρία μου, οι οδηγοί μας πάντα μπερδεύουν τις δύο οδούς Μπέρτς. Είστε το σπίτι κοντά στον πύργο νερού;» «Ναι, ακριβώς, ακριβώς δίπλα στον πύργο νερού».
Ο Λουίς άρπαξε τον ασύρματο. «Αυτοκίνητο 12, κάντε αμέσως αναστροφή. Birch Lane, όχι Court. Lane, δίπλα στον πύργο νερού.» Η ήρεμη φωνή του αστυνόμου Μάρκους Ριντ ακούστηκε αμέσως μέσω του καναλιού. «Ελήφθη, Κέντρο. Κάνουμε αναστροφή τώρα.» Είχαν χάσει σχεδόν τρία πολύτιμα λεπτά. Στα ακουστικά της Τερέζα ακούστηκε ένα δυνατό θρόισμα υφάσματος, ένας απότομος θόρυβος, και κάποιος που ανέπνεε βαριά ακριβώς πάνω στο μικρόφωνο του τηλεφώνου. Τότε, μια ανδρική φωνή της φώναξε στο αυτί: «Ποιος είναι;»