Μια γυναίκα καλεί το 911 και παραγγέλνει μια μεγάλη πίτσα – Ο τηλεφωνητής καταλαβαίνει το λόγο και στέλνει όλα τα περιπολικά

«Περίπου έξι λεπτά», είπε η Τερέζα. «Ελπίζω να είναι ζεστό.» Κλικ. Έξι λεπτά. Η Τερέζα ζούσε με το ρολόι για δεκαεννέα χρόνια στη δουλειά της, αλλά το να περιμένει αυτά τα έξι βασανιστικά λεπτά, ενώ ένας ύποπτος βρισκόταν μέσα στην κουζίνα του καλούντος, της φαινόταν σαν μια αιωνιότητα.

Ο ασύρματος άνοιξε με ένα τσίμπημα. «Κέντρο, Αυτοκίνητο 12. Περιμένει μια παράδοση σε λιγότερο από έξι λεπτά», ανέφερε ο Ριντ. «Το πρόβλημα είναι ότι, αν δει κάποιον με στολή να πλησιάζει από το μονοπάτι, θα κλειδώσει το σπίτι πριν φτάσουμε στη βεράντα.» «Μπορείς να μπεις από την πίσω είσοδο, μέσα από το σοκάκι;», πρότεινε γρήγορα η Τερέζα στο μικρόφωνό της. «Να μείνεις κρυμμένος πίσω από το φράχτη;»

«Αυτό ισχύει για την περίμετρο», απάντησε ο Ριντ. Τότε έκανε μια παύση, και η φωνή του έγινε απότομη και συγκεντρωμένη. «Περίμενε. Μια στιγμή, Κέντρο. Νομίζω ότι έχω μια καλύτερη ιδέα. Μείνετε σε αναμονή.» Ο Λουίς γύρισε στην καρέκλα του, κοιτάζοντας μπερδεμένος το ηχείο του ασυρμάτου. «Τι κάνει;» ψιθύρισε. Η Τερέζα κούνησε το κεφάλι, ανίκανη να δώσει απάντηση. «Αυτοκίνητο 12, ποια είναι η κατάστασή σας;» ρώτησε, αλλά η συχνότητα παρέμεινε εντελώς σιωπηλή.