Ένας διανομέας παρατηρεί ότι τα δέματα συσσωρεύονται στη βεράντα ενός ηλικιωμένου άνδρα – και τότε ακούει χτυπήματα στην πόρτα

«Κύριε;» η φωνή του τηλεφωνητή ακούστηκε από το ηχείο του τηλεφώνου. «Ακόμα χτυπάει;» Ο Ντάνι έτρεξε πίσω στο παράθυρο και χτύπησε με δύναμη το γυαλί με την παλάμη του. «Λέον! Χτύπα αν με ακούς!» Σιωπή. Μια απόλυτη, τρομακτική σιωπή κάλυπτε την χιονισμένη αυλή.

«Σταμάτησε», ψέλλισε ο Ντάνι, καθώς ο πανικός του έσφιγγε το στήθος. «Δεν μου απαντά!» «Σπάσε την πόρτα», διέταξε αμέσως ο τηλεφωνητής. «Έχεις την έγκριση του λοχία μου. Κάν’ το τώρα!» Ο Ντάνι έτρεξε προς το φορτηγάκι του, έφτασε πίσω από το κάθισμα του οδηγού και άρπαξε ένα βαρύ ατσάλινο λοστό. Έτρεξε πίσω στο κελάρι, έσπρωξε την επίπεδη άκρη πίσω από το γυαλιστερό μάνταλο και έριξε όλο το βάρος του πάνω του.

Το παλιό ξύλο γκρίνιαξε δυνατά. Τράβηξε για δεύτερη φορά, χωρίς αποτέλεσμα. Στην τρίτη απελπισμένη του προσπάθεια, το ξύλινο πλαίσιο έσπασε με ένα δυνατό κρότο, στέλνοντας τις βίδες να πετάξουν στο χιόνι. Το βαρύ λουκέτο έπεσε και ο Ντάνι άνοιξε απότομα την πόρτα. Κρύος, υγρός αέρας ξεχύθηκε έξω στο απόγευμα. «Λέον;!» φώναξε μέσα στο σκοτάδι.