Η Χάνα επέστρεψε στο πιλοτήριο, με τις σκέψεις της να τρέχουν. Άρπαξε το μικρόφωνο του ναυτικού ασυρμάτου VHF και συντονίστηκε στο κανάλι έκτακτης ανάγκης. «Σταθμός Ακτοφυλακής Μοντερέι, εδώ Sea Rover», είπε με σφιγμένη φωνή. «Έχω μια ασυνήθιστη κατάσταση. Μια μεγάλη άγρια φώκια λιμανιού έχει επιβιβαστεί στο σκάφος μου και δείχνει να βρίσκεται σε ακραία δυσφορία.»
Ενώ περίμενε μια απάντηση, η Χάνα είχε τα μάτια της στραμμένα στο ζώο που καθόταν στην πλώρη. Εξακολουθούσε να κοιτάζει επίμονα προς τα βορειοδυτικά, γαβγίζοντας κάθε φορά που το σκάφος παρέκκλινε από την πορεία του. Αποφάσισε να δοκιμάσει μια τρελή θεωρία. Η Χάνα άρπαξε το τιμόνι και το γύρισε απότομα προς τα αριστερά.
Αμέσως, η φώκια γύρισε απότομα και έβγαλε ένα οργισμένο, διαπεραστικό γαύγισμα, χτυπώντας τα σαγόνια της σε ένδειξη δυσαρέσκειας. Η Χάνα διόρθωσε το τιμόνι, στρέφοντάς το πάλι προς τα δεξιά. Η φώκια γάβγισε ξανά. Εξισορρόπησε τη βάρκα, στρέφοντας την πλώρη κατευθείαν πίσω προς τα ανοιχτά νερά της βορειοδυτικής πλευράς. Η φώκια σιώπησε αμέσως, χαμηλώνοντας το κεφάλι της και κοιτάζοντας κατευθείαν μπροστά. Λειτουργούσε σαν ζωντανή πυξίδα.