Ο φορτωτής σταμάτησε σε μικρή απόσταση από το πλήθος. Ο οδηγός του, ο Ρόνι, έσκυψε έξω από την καμπίνα. Ήξερε τη Μόλι από το σχολείο και φάνηκε ανήσυχος όταν είδε τον Έντι να στέκεται δίπλα στο σεντούκι. «Γκραντ, θέλεις ακόμα να το καλύψω αυτό;» φώναξε. Ο Γκραντ ύψωσε τη φωνή του. «Φυσικά. Είναι επικίνδυνο, και το οικόπεδο μου ανήκει.»
Ο Ρόνι κράτησε το μηχάνημα ακίνητο. Γύρω του, το πλήθος περίμενε. Ένα ακόμα κύμα χτύπησε το εκτεθειμένο κύτος. Ο Χανκ κοίταξε προς τη θάλασσα. Είχε μείνει λίγος χρόνος πριν η παλίρροια φτάσει στην καμπίνα. Ο Έντι έσκυψε προσεκτικά πάνω στην άμμο δίπλα στη Νελ. «Προχώρα», της είπε. «Πέρασα όλη μου τη ζωή περιμένοντας να μάθω τι πραγματικά συνέβη.»
Η Νελ γονάτισε μπροστά από το σεντούκι. Έβαλε το μικρό σιδερένιο κλειδί της στο πράσινο λουκέτο, αλλά αυτό δεν γύριζε. «Δοκίμασε απαλά», είπε η Μόλι. Η Νελ το γύρισε άλλη μια φορά. Ο Γκραντ πλησίασε. «Σε παρακαλώ, μην το κάνεις», είπε, σχεδόν ψιθυρίζοντας. Τότε το παλιό λουκέτο άνοιξε με ένα κλικ. Η Νελ το αφαίρεσε, έβαλε και τα δύο χέρια στο καπάκι και το σήκωσε αργά για να το ανοίξει.