Μέχρι τη στιγμή που γύρισε στο σπίτι της, η Κλερ μετάνιωσε που είχε δώσει στην Σούζαν την άδεια να μοιραστεί τα στοιχεία επικοινωνίας της. Το τηλέφωνό της χτύπησε δύο φορές το βράδυ και ξανά την επόμενη μέρα. Της τηλεφώνησε ο έμπορος αντίκων που είχε εντοπίσει το φόρεμα. Οι άλλες κλήσεις ήταν από δημοσιογράφους τοπικών ειδησεογραφικών ιστότοπων, διψασμένους για οποιαδήποτε είδηση. «Πώς μάθατε καν γι’ αυτό;» ρώτησε η Κλερ. Ο δημοσιογράφος γέλασε. «Ένα νυφικό που εμφανίστηκε σε ένα κατάστημα μεταχειρισμένων ειδών και αποσύρθηκε πριν την πώληση; Ο κόσμος γίνεται περίεργος.» Η Κλερ έτριψε το μέτωπό της. «Δεν υπάρχει τίποτα να πω ακόμα.»
Όταν η Κλερ έψαξε στο διαδίκτυο, βρήκε μια σύντομη ανάρτηση για το μυστηριώδες φόρεμα και πολλές εικασίες γύρω από αυτό. Η φωτογραφία το έδειχνε να κρέμεται μόνο του μπροστά από έναν απλό τοίχο, αλλά η λεζάντα δεν έλεγε σχεδόν τίποτα. Αυτό έκανε τα σχόλια ακόμα πιο παράξενα. «Ίσως βρήκαν κάτι κρυμμένο μέσα του», έγραψε κάποιος. Ένας άλλος υπέθεσε: «Κι αν ανήκε σε κάποιον διάσημο;» Κάποιος άλλος πήγε ακόμα πιο μακριά: «Μήπως έχει σχέση με κάποιον που εξαφανίστηκε;» Η Κλερ κοίταζε επίμονα την οθόνη. Οι ιστορίες που μοιράζονταν γίνονταν όλο και πιο παράξενες.
Ο Ντάνιελ μπήκε στην κουζίνα και τη βρήκε να διαβάζει ακόμα. «Οι άνθρωποι στο διαδίκτυο θα επινοήσουν τα πάντα», είπε. Η Κλερ κούνησε το κεφάλι, αλλά δεν γελούσε. «Το κατάστημα ξέρει κάτι», είπε. «Απλά δεν μου λένε τι.» Ο Ντάνιελ κοίταξε τη φωτογραφία. «Κι αν δεν έχει να κάνει μόνο με το φόρεμα;» Η Κλερ γύρισε προς το μέρος του. Αυτή η πιθανότητα δεν της είχε περάσει από το μυαλό. Και, κατά κάποιον τρόπο, αυτό έκανε το όλο θέμα να φαίνεται ακόμα πιο παράξενο.