Η Σούζαν τηλεφώνησε ξανά εκείνο το απόγευμα. «Ήρθε ο ειδικός», είπε. Η Κλερ σηκώθηκε αμέσως. «Και;» «Βρήκε μια ετικέτα μέσα στη φόδρα.» Η Κλερ σύρριξε τα φρύδια. «Δεν είδα ποτέ καμία.» «Ούτε κι εμείς στην αρχή. Είναι πολύ μικρή και καλύπτεται εν μέρει από μεταγενέστερες ραφές.» Η Σούζαν διάβασε το όνομα δυνατά. Η Κλερ δεν το αναγνώρισε. «Θα έπρεπε;» ρώτησε. «Προφανώς ο σχεδιαστής έφτιαξε μόνο έναν περιορισμένο αριθμό νυφικών.»
Η Κλερ επέστρεψε με το αυτοκίνητο στο κατάστημα. Αυτή τη φορά το φόρεμα την περίμενε πάνω σε ένα τραπέζι με μαξιλάρι στο γραφείο. Ένας άνδρας ονόματι Βίκτορ Χάρντι στεκόταν δίπλα του φορώντας λεπτά λευκά γάντια. «Ήσασταν η ιδιοκτήτρια;» τη ρώτησε. «Για σχεδόν είκοσι χρόνια.» Ο Βίκτορ σήκωσε προσεκτικά ένα τμήμα της φούστας. «Ξέρετε από πού το είχε προμηθευτεί αυτός που σας το πούλησε;» Η Κλερ κούνησε το κεφάλι. «Το αγόρασα από ένα μικρό κατάστημα νυφικών που έκλεινε. Ήταν δείγμα. Μου έκαναν τεράστια έκπτωση.»
Ο Βίκτορ φάνηκε να ενδιαφέρεται. «Αυτό μπορεί να εξηγεί πολλά.» Έδειξε τις ραφές κάτω από το μπούστο. «Αυτό δεν ήταν μαζικής παραγωγής.» Η Κλερ έσκυψε προς τα εκείνη. «Τι σημαίνει αυτό;» Ο Βίκτορ έριξε μια ματιά στη Σούζαν πριν απαντήσει. «Σημαίνει ότι πρέπει να προσδιορίσουμε το ακριβές μοντέλο.» Η Κλερ κοίταξε τα πράσινα διακοσμητικά στοιχεία που περιβάλλουν το ντεκολτέ. «Και αυτά;» Ο Βίκτορ έκανε μια παύση. «Θα τα στείλουμε για ξεχωριστή ανάλυση.» Ξαφνικά, η αίθουσα γέμισε από απόλυτη σιωπή. «Για τι θα τα εξετάσουν;» ρώτησε η Κλερ. Ο Βίκτορ απάντησε: «Αυτό είναι κάτι για το οποίο δεν θέλω να κάνω εικασίες ακόμα.»