Ένα drone του Πολεμικού Ναυτικού εντόπισε κάτι σε βάθος 8.200 ποδιών — και στη συνέχεια η κάμερα πλησίασε

Λίγες ώρες αργότερα, αυτά τα λόγια την απασχολούσαν ακόμα. Η Ελένα στεκόταν πάλι πίσω από τον Μέισον, παρακολουθώντας τα ανεξήγητα σήματα του σόναρ από τη νέα τοποθεσία. Το πρώτο ευδιάκριτο αντικείμενο εμφανίστηκε μετά από μερικά λεπτά. Η Ελένα είδε ένα σκοτεινό αντικείμενο να προεξέχει από τα ιζήματα. Είχε ίσια άκρα και μια επιφάνεια που φαινόταν να έχει υποστεί επεξεργασία και όχι να έχει σπάσει φυσικά. «Σταμάτα», είπε. Ο Μέισον παρέμεινε στη θέση του. Ο Ριντ ρώτησε: «Είναι ανθρώπινης κατασκευής;» Η Έλενα έσκυψε προς την οθόνη. «Νομίζω ότι ναι.»

Λίγα γιάρδα πιο πέρα, το όχημα εντόπισε θραύσματα αγγείων και, στη συνέχεια, ένα μεταλλικό εξάρτημα με πυκνή επικάλυψη. Τα συντρίμμια γίνονταν όλο και πιο πυκνά. Η Ελένη ένιωσε τον σφυγμό της να επιταχύνεται, αλλά αρνήθηκε να ονομάσει αυτό που άρχιζε να υποψιάζεται. Ο Ριντ ρώτησε τελικά: «Τι είναι;» Εκείνη κούνησε το κεφάλι. «Ας συνεχίσουμε να ψάχνουμε.» Μπροστά, το σόναρ έδειξε μια πολύ μεγαλύτερη μάζα κάτω από τα ιζήματα. Ο Μέισον μείωσε την ταχύτητα. «Δεν μου αρέσει να πέφτω κατευθείαν πάνω σε κάτι που δεν μπορώ να δω.»

«Τότε μην το κάνεις», είπε η Ελένη. «Ανέβασέ μας λίγο πιο ψηλά.» Το τηλεκατευθυνόμενο όχημα ανέβηκε. Τα φώτα του σάρωσαν τον λόφο από ψηλά. Εμφανίστηκε μια καμπύλη κατασκευή, μετά άλλη μία, και στη συνέχεια έξι ακόμη. Η Ελένη κοίταζε καθηλωμένη, καθώς το σχήμα γινόταν πλέον αδύνατο να παρερμηνευθεί…