Ένα drone του Πολεμικού Ναυτικού εντόπισε κάτι σε βάθος 8.200 ποδιών — και στη συνέχεια η κάμερα πλησίασε

Ο Μέισον εγκατέλειψε το πέμπτο δοχείο και ανέσυρε το τηλεκατευθυνόμενο όχημα μαζί με τα τέσσερα που είχαν ήδη ασφαλιστεί. Η Ελένη παρέμεινε στον χώρο ανάκτησης όταν το όχημα έφτασε στην επιφάνεια. Τα δοχεία μεταφέρθηκαν απευθείας σε δεξαμενές γεμάτες με ελεγχόμενο θαλασσινό νερό. Κανείς δεν άγγιξε τις σφραγίδες τους. «Αντιμετωπίστε τα σαν να είναι ακόμα ζωντανό το περιεχόμενό τους», είπε στους τεχνικούς. «Μπορούμε να κάνουμε μόνο αργές αλλαγές.»

Τώρα η Ελένη μπορούσε να μελετήσει τις επιγραφές χωρίς να υπάρχει η κάμερα ανάμεσα σε αυτήν και τα εκθέματα. Σε ένα αγγείο αναγραφόταν το όνομα ενός λόγιου. Σε ένα άλλο φαινόταν να αναγράφονται θεατρικά έργα. Έκλεισε τη γλώσσα της και αναφώνησε: «Αλεξάνδρεια». Ο Ριντ στεκόταν δίπλα της. «Προέρχεται πραγματικά από τη Χαμένη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας;» ρώτησε. «Όχι απαραίτητα», απάντησε η Ελένη όταν κατάφερε να ηρεμήσει. «Υπήρχαν και άλλες συλλογές, σχολές, ναοί και ιδιωτικά αρχεία. Αλλά αυτό θα μπορούσε να προέρχεται από εκείνο τον επιστημονικό κόσμο».

Από το κέντρο ελέγχου ακούστηκε ένας συναγερμός. Η Ελένη και ο Ριντ έσπευσαν να επιστρέψουν. Νέα δεδομένα από το σόναρ έδειχναν ότι η πρύμνη βυθιζόταν και πάλι. Ο Μέισον ετοίμαζε ήδη το τηλεκατευθυνόμενο όχημα για μια ακόμη κατάδυση. Ο Ριντ την κοίταξε. «Άλλη μια κατάδυση. Ίσως.» Η Ελένη κούνησε το κεφάλι. «Και μετά θα πάμε να πάρουμε τις φιάλες.» Ο τεχνικός σήκωσε το βλέμμα. «Αν η κλίση αντέξει τόσο πολύ.»