Ένα αδιάκοπο βουητό τον οδήγησε να σκίσει τον τοίχο του υπνοδωματίου του... Αυτό που βρήκε μέσα ήταν εντελώς απροσδόκητο.

Εξέτασαν μαζί τα υπόλοιπα περιεχόμενα κάτω από το φως της κουζίνας. Στην κάρτα στρατολόγησης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αναγραφόταν ο αριθμός έκτακτης ανάγκης του Άρτι Φιντς ως ένας και μόνο, αρχαϊκός αριθμός: Τηλέφωνο 4. Κατακλυμμένοι από ένα μείγμα φόβου και έντονης περιέργειας, οι δύο φίλοι πέρασαν τις επόμενες τρεις ημέρες παριστάνοντας τους ερασιτέχνες ντετέκτιβ.

Έψαξαν εξονυχιστικά τις σύγχρονες γενεαλογικές βάσεις δεδομένων, έψαξαν τα δημόσια αρχεία και επικοινώνησαν με την τοπική ιστορική εταιρεία, αναζητώντας οποιοδήποτε στοιχείο για τον Άρθουρ «Άρτι» Φιντς. Όμως τα ίχνη στα έγγραφα χάθηκαν εντελώς. Σύμφωνα με τα ιστορικά αρχεία της πόλης, ολόκληρη η οικογένεια Φιντς είχε εξαφανιστεί από τα τοπικά φορολογικά μητρώα και τους καταλόγους ακινήτων λίγο μετά το τέλος του πολέμου το 1945. Δεν υπήρχαν πιστοποιητικά γάμου, ούτε ανακοινώσεις θανάτου, ούτε νεκρολογίες.

Βρέθηκαν εντελώς αβοήθητοι, μαζί με ένα φάντασμα που έμοιαζε ακριβώς με τον Μαρκ, χωρίς καμία απολύτως λογική εξήγηση για αυτή την αδύνατη σύνδεση.